Foods and Travel Guide

I got pregnant my fellow OFW


Kailangan pa ba nating madapa ng paulit-ulit bago tayo matuto sa ating buhay? Kailangan pa bang may masaktan para magising lang sa katotohanan.

Marahil ito ang naging paraan ng panginoon upang maituwid ko  sa tama ang aking buhay. Tawagin niyo nalang po akong Gerry tubong Negros Occidental, Isang OFW po ako sa Taiwan. Nasa edad 20 palang ako noon ng mabuntis ko ang aking asawa sa murang edad ay kinailangan ko ng lumuwas ng Manila upang matustusan ang pangangailangan ng aking magina. At dahil nakaapak naman ako sa kolehiyo ay madali akong nakapasok ng trabaho. Kaya naman nadala ko ang aking mag-ina sa Manila at nangupahan kami ng apartment. Subalit sa ilang taon naming paninirahan sa Manila ay wala kaming maipong pera. Kaya hindi naglaon ay nagpasya akong magtrabaho sa abroad at sa kabutihang palad ay napadpad naman ako sa isang magandang kumpanya sa Taiwan.

Makalipas ang isang taon ay pinasunod ko ang asawa ko sa Taiwan, malaki rin naman na ang bata kaya  pwede ng iiwan kay inay. Ang nanay ko ang naging taga bantay ng aming anak habang kami ay nagtratrabaho sa abroad ngunit kahit nasa isang bansa kami ang aking asawa ay na destino sa malayo kaya sa isang buwan ay isang beses lang kaming magkita.

Ganun ang naging sinaryo naming mag-asawa, lumipas ang isang taon ay hindi lingid sa kaalaman ng aking asawa na meron na akong nililigawan sa aking pinapasukang kumpanya. Dalaga ito at tanggap naman niya ang aking pagkatao subalit ang aking pakilala ay hiwalay na kami ng aking asawa kaya napaniwala ko naman ito. Lumipas pa ang ilang buwan ay nagpasya kami ni Shiela na mangupahan. At sa pagkakataong iyon ay nahuli ako ng asawa ko ng minsan nagkita kami ng halungkatin niya ang aking cellphone, tumambad sa kanya ang mga nakatangong litrato namin ni Shiela. Galit na galit si Jenny noon at pinagsasampal ako. Sa mga panahong iyon ay nakuha kong talikuran ang  aking asawa. Iniwan ko siya sa hotel magisa at bumalik ako sa tinutuluyan namin ni Sheila.

Pagkauwi ko ng bahay ay binuksan ko ang cellphone ko na maraming text na mura mula sa asawa ko at binalewala ko ang lahat ng mga iyon at nakuha ko pang i-block sa facebook ang aking asawa. Kaya naman ilang buwan rin akong natahimik. Walang kaalam-alam si Sheila sa nangyari sa amin at itinago ko lang ang lahat.

Lumipas ang ilang buwan ay wala na akong natatanggap na mensahe mula sa aking asawang si Jenny, at isa rin balita na hindi ko alam kung sasaya ba ako malulungkot. Dahil ini-abot ni Sheila sa akin ang isang bagay na kung saan lalong nagpagulo ng aking buhay ng mga sandaling iyon. Magdadalawang buwan ng buntis na pala si Sheila kaya ganun nalang aking pagkabahala sa sarili. Naisip ko ang mga pagkakamaling nagawa ko sa buhay at heto na naman mas nadagdagan pa.

Mag-aanim na buwan na noong ang tiyan ni Sheila ng magdesisyon kaming umuwi muna sa siya Pilipinas at doon manganak. Sa madaling salita ay naiwan ako mag-isa sa Taiwan magkaganun man ay meron pa rin kaming komunikasyon ni Sheila kahit nasa Pinas na ito. Hindi nagtaggal ay isinilang na ang aming munting princesa. Naroon ang aking saya ng makita ko sa video call ang aking princesa ngunit napalitan ito ng lungkot ng maisip kung hindi ko manlang mahawakan ang aming anak.

Lumipas ang ilang buwan ay nagkalabuan na kami ni Sheila halos hindi ko na siya makausap at nabalitaan ko nalang sa kanyang inay na nakipagbalikan ito sa kanyang naiwang boyfriend bago pa man mag-abroad. Ganun nalang ang aking lungkot at galit na nararamdaman kay Sheila. Tila ito ang ganti ng panginoon sa akin, nararamdaman ko na ang sakit na naramdaman ng aking asawa ng iwan ko ito magisa.

Sa aking pagiisa sa buhay ay na-realize ko ang aking mga pagkakamali kaya naman naisipan kong tawagan ang aking asawa sa unang pagkakataon. May ngiti sa labi niya ng makita ko ito sa video call at wala ng galit sa puso niya at tila ba tanggap na niya ang nangyari sa amin. Sa pagkakataong iyon ay may kung anong naramdaman akong awa sa sarili ko at hindi ko naramdaman na bumabalong na pala ang luha sa aking mga mata. Noong mga oras na iyon ay humingi ako ng tawad sa aking asawa at nagsumamong tanggapin niya muli ako sa kanyang buhay at magsimula muli kami.

Madali naman akong napatawad ng aking asawa. Ayon sa kanya lagi niyang ipinagdarasal sa panginoon na dumating ang pagkakataong iyon na bumalik ako sa kanya at magsimula muli kami ng bagong buhay.

Sa ngayon ay naging maayos muli ang aming buhay mag-asawa at pinatunayan ko sa kanya na magiging tapat na ako sa kanya. Sa amin naman anak ni Sheila ay buwanan ko itong pinapadalhan ng sustento at tanging nanay lang niya ang aking nakakausap. Ok na rin ang ganitong sitwasyon.

Sana kapulutan ng aral lalo na sa mga kapwa ko OFW ang kwento ng aking buhay.
Share:

My wife left me for the sake of a foreigner


"It is so hard to forget the first girl you love and had been with you for a long time had suddenly exchanged you from a foreign national"

Just call me Ken from  Nueva Vizcaya, I am an OFW here in Bahrain and have one child. It was 2011 when I landed in the Middle East to work at a construction company. I have worked well here as a foreman of the company.

Three months ago my boss needed a clerk in our office, so I thought of my wife to recommend it to my boss. I immediately talked to my wife because I knew that she loved working abroad and it will better because we will be together in one company and that would somehow ease the sadness of being away from family.

In 2011 my wife followed here Bahrain. My employer and I had welcomed my wife. Then things go on, and when it came to work, we had no problems. we also support our child in the care of her mother.

We were still in high school when my wife and I met, she was the first girl who captured my heart and I was also the first boyfriend in her life. We are both from the same province but different towns. I was her BF from High School to College, despite many of our life's challenges. After our college education we both worked in Laguna. But we are not working in the same company. So I would just visit my GF boarding house during my free time.

It was a holiday and I brought my GF to my rented apartment. And my co-worker who lives in another room had invited to have a drinking session day.  We had fun drinking until I got drunk. And my GF at that time didn't want to drink because she has worked the next day, And because I was drunk that night, something heaven feels happened that night.

Two months later, my girlfriend Karen had confessed to me that she does not experience a monthly period. So we bought a PT and there we confirmed it she is pregnant. And I remember I hit it probably a month ago when I was drunk." We could do nothing in those days but to fully accept the grace that was bestowed upon us. We immediately informed her family. We asked the blessing from both sides of our parents.

A few months later in 2010 our first child was born. My wife had been busy caring with our son, so I had to be alone to work for my family. And it's difficult because I still have siblings I supporting. So the following year  I decided to work abroad. And I was so lucky to work in Bahrain.

In our work in Bahrain, We have plenty of fellow workers from the Philippines who live in the same apartment so I little less feel homesick. Many beautiful girls are also living in the same building where we live which causes my wife and I have often quarreled over many things, such as jealousy.


A few years later my wife's contract had expired and I as foreman was renewed by my employer. I was left alone and my wife has continued our plan to build a new house. I got even more debt because of the new project we had.

Months later my wife had left again the country to work in Bahrain, and our son was left in the care of my mother-in-law. My wife is again working as a clerk at a construction firm in the country. She lived in a long distance, so we rarely met. Sometimes I just went to her apartment for a visit. Along with her in the apartment were fellow OFW.

Because of the distance from her new apartment, my wife and I had met rarely. And when it came to the support of our son, I always give full support.

And because we rarely being together, there are so many problems that came along. But mostly are a lack of communication. And due to frequent misunderstanding from both of us, my wife sometimes won't come out in her apartment just to meet me. Until one time I came to surprise her, instead of that i surprise her, I was the one even had been surprised. I saw from my both eyes that a man came out from the other side of the car and open the other side of the car and I see my wife came out of the car and before the man left, he kissed my wife in the lips. I was so shocked by what I've witnessed. I felt angry at that time, and I want to revenge. I call the attention of my wife and she was so shocked to see me and she hurriedly runs to get in the apartment. She did not even talk to me.  I was just left alone outside her apartment while crying for what she does to me.

While waiting for her to come out I saw her roommate Rhea and she talk to me and she saw everything and that then she confesses to me that my wife had been doing those things for a long time. And she couldn't tell me because she didn't want to interfere with our lives. According to her it often going out of their boss' cousin.

As days pass by I still came to her apartment hoping that she will come out to talk with me. I even cooked her favorite foods but no Karen had ever come out. She will just text me that we are no longer a couple and she already breaking on me. It was so hurt, tears were always there every time I remember that she is not mine anymore.

Years later, I already moved on to what had happened to my life. Karen is still working abroad and I also worked in a different country and now living with a girl who again captured heart.
Share:

I've lost my wife



"Lalaban ka pa ba kung ang kapalaran na mismo ang nais magpadapa sa buhay mo?"

Tawagin niyo nalang po ako sa pangalang Louie isang factory worker sa South Korea. Nasa ika-siyam ko ng taon dito sa ibang bansa at patuloy na lumalaban para sa kinabukasan ng aking pamilya. Meron po akong tatlong anak at ang asawa ko na fulltime mom sa aming mga anak. At dahil matagal na ako sa pagiging abroad ay meron na rin kaming naipundar na bahay at konting kabuhayan, kaya naman nakakaluwang na kami ng konti kahit papaano.

Bilang factory worker sa South Korea ay naging aktibo ako sa simbahan. Hinihimok ang mga kapwa ko OFW na makinig sa mga magagandang balita ng panginoon. Pagpapalakas ng kanilang damdamin sa oras ng kalungkutan. At pagpapaalala sa kanila na meron tayong Diyos na masasandalan at nariyan lang siya nagaantay sa atin na handang yumakap at makiramay.

Lumipas ang maraming taon ay hindi ko namamalayan na matagal na pala ako sa pangingibang bayan. Magka ganun pa man ay bawat taon ay nauwi ako sa aking pamilya sa Pilipinas. At nung huling bakasyon ko ay napansin ko sa aking asawa na ito'y namayat kaya inusisa ko siya kung bakit ganun nalang ang laki ng kanyang pagpayat. Ngunit sabi niya baka nasobrahan lang siya sa trabaho sa bahay. Isang gabi ay biglang namilipit sa sakit ang aking asawa na halos maiyak na ito sa sakit. Kaagad ko naman itinakbo ang aking asawa sa malapit na pagamotan at doon lumabas ang resulta na ang aking asawa ay may stage 3 cancer of the ovary. Para ako pinagbagsakan ng langit at lupa sa aking mga narining mula sa doktor. At tila ba marami ako naging katanungan sa poong maykapal at halos isumbat ko lahat sa kanya. Sobra ako naawa sa aking asawa at iniisip ko kung paano na kung kukunin siya ng panginoon sa amin, paano na ang mga anak ko.

Nagising nalang ako ng umaga na hinahaplos ang aking ulo ng aking asawa, nakatulog pala ako sa gilid ng kanyang kama sa ospital sa kaiiyak. Agad ko namang tinanong ang aking asawa kung kelan pa niya nararamdaman ang gaung sakit, aniya matagal na itong nararamdaman ngunit hindi nalang niya ito pinapansan hanggang naging madalas na. At ayaw rin niya ako mag-alala sa ibang bansa kaya minarapat nalang niya ito itago sa sarili.

Lumipas ang ilang Linggo ay kinailangan kong bumalik sa South Korea dahil mas higit kailangan namin ngayon ng pera para sa gamutan ng aking asawa. Kinuha ko naman ang aking inay sa probinsya upang maging bantay sa aking mga anak habang sumasailalim sa gamutan si Cheska.

Doble kayod ako sa aking trabaho at lahat ng overtime ay pinapasukan ko parang lang may ipangtustus ako para chemotherapy ng aking asawa at mga panggastos na rin ng mga bata. At nakuha ko rin mag-sideline ng trabaho sa ibang mga family business upang sa gayon ay makadagdag iyon sa kakailanganin kong pera.

Lumipas ang ilang buwan ay tumawag ang nanay sa akin aniya ay itinakbo nila ulit si Cheska sa ospital at ayon sa aking inay ay base sa resulta ay nasa stage 4 na ang cancer ng aking asawa. Muling bumalong ang luha sa aking mga mata sinisisi ko ang panginoon sa mga pinagdadaanan ko ngayon tila ba pinabayaan niya ako sa kabila ng aking pagsisilbi sa kanya. At tila ba ang lahat ng mga turo ko sa aking kapwa OFW na ay kabalintunaan at mahirap sundin sa aking sarili. Mahirap pala kapag ikaw na mismo ang nasa sitwasyon na ito, ramdam mo ang sakit na halos tagos sa buto.

Humingi na ako ng tulong sa OWWA hinggil sa kalagayan ng aking asawa at kinapalan ko na rin ang aking mukha sa simbahan na aking kinabibilangan upang makalikom ng pera para sa gamutan ng aking asawa dahil ang sahod ko ay hindi sasapat sa gastusin.

Marami naman tumulong sa amin mag-asawa at kahit papaano ay nabawasan ang pasanin na nararamdaman ko.

Isang araw habang ako ay nasa trabaho ay tinawag ako ng aking Supervisor at meron daw akong tawag mula sa Pilipinas. Agad ko naman nakausap ang nasa kabilang linya, si Inay pala.

"Inay bakit po kayo dito tumawag sa kumpanya? tanong ko sa kanya.

"Anak," umiiyak na sambit ng aking inay.

"Anak, iniwan na tayo ni Cheska," parang nabingi ako sa mga sinabi ni Inay ng mga sandaling iyon. Wala akong magawa sa mga oras na iyon kundi humagulhol nalang sa iyak.

Makalipas ang ilang araw ay umuwi ako ng Pilipinas upang asikasuhin ang lahat. At pagkatapos na maihatid si Cheska sa huling hantungan ay inihabilin ko naman kay inay ang aking mga anak. Sa ngayon ay nakabalik na ako sa South Korea at pilit bumabangon araw-araw at nagpapakatatag para sa aking mga anak. Hanggang dito nalang po ang aking kwento.

Maraming salamat po

Nagmamahal
Louie

Share:

My husband has fall in love to a woman with three children



"Marahil ay nagiging manhid tayo sa ating mga damdamin lalo na kung paulit-ulit tayong sinasaktan ng ating mga mahal sa buhay."

Ako nga pala si Elvie isang domestic helper sa Hongkong. Anim na taon na akong namamasukan. At pinalad naman sa aking mga amo dahil sobrang bait nila sa akin. Ngunit sa kabila ng pagiging mapalad ko sa aking pangingibang bayan ay siya naman ang kabaliktarang nangyari sa aking buhay pag-ibig.

Sa aking pag-alis sa Pilipinas ay naiwan ko ang aking dalawang anak at asawa. Ang aking asawa ay nagsasaka lamang sa bukid at kung saan meron pwede extrahan kaya naman sa hirap ng buhay ay nakuha kung mangibang bayan upang mabigyan ko ng magandang kinabukasan ang aking mga anak at maipatayo ko naman ng isang disenting tahanan ang aking pamilya.

Umalis ako taong 2013, kasama-sama ko sa pag-apply ng trabaho ang aking asawa. Mga hirap at sakripisyo sa aking paghahanap ng trabaho ay naging karamay ko siya. Naging madali naman ang lahat ng matanggap ako sa isang agency papuntang Hongkong dahil meron naman akong mga experience sa pagiging domestic helper sa Manila.

Bago pa man ako umalis ay ibinilin ko lahat ang aking mga anak sa aking asawa at maraming mga payo at bilin ang aking iniwan sa aking asawa. Nariyan na ang alagaang mabuti ang aming mga anak at siyempre huwag pabayaan ang kanyang sarili.

Nang nasa Hongkong na ako ay bihira ko lang makausap ang aking mga anak at asawa dahil ng umalis ako ay walang magandang cellpone kaya tiis nalang muna sa pagpapaload ng regular makausap manlang sila.

Makalipas ang ilang buwan ay meron akong naitatabing pera kaya naisipan kung bilhan ng cellphone ang aking asawa ng sa gayon makausap ko rin ang aking mga anak.

Pinadalahan ko ang asawa ko ng pera para makabili ng cellphone, tuwang-tuwa ang asawa ko dahil syempre first time makahawak kasi sa bukid eh araro lang ang hawak. at mula noon ay naging maayos na ang aming komunikasyon ng aking mga anak at asawa.

Makalipas ang ilang buwan ay nakapagpundar na kami ng motorsiklo na ginawan ng sidecar ng aking asawa upang makapamasada kung walang trabaho sa bukid. Ngunit lumipas pa ang ilang buwan ay may nabalitaan ako sa aking mga kamag-anak na tila may sinasakay na iba ang aking asawa. Agad kung tinanong aking mga anak kung totoo ba ito. At ayon sa kanila ay hindi nila nakikita ang papa nila na merong iba pero madalas daw ginagabi na ito ng uwi.

Kinumpronta ko rin ang aking asawa kung may katotohanan ang mga dumarating sa aking mga balita. At siyempre to do deny ang aking magaling na asawa. Ngunit naalala ko na ang facebook account na gamit ng aking asawa ay ako ang gumawa at naalala ko pa ang password dahil ang aking asawa ay hindi marunong gumawa ng facebook kaya ginawan ko ito.

Agad ko binuksan ang kanyang facebook account. At nakita ko ang isang pangalan ng Honey. Binuksan ko ang conversation na iyon at doon tumambad sa akin amg mga sweet na mensahe nila. At meron pang mga picture ang dalawa kaya nakilala ko ang babae na si Marife mula sa kabilang barangay.

Galit kung minura sa text ang babae gamit ang account ng asawa ko at tinawagan ko rin ang asawa kung si Marco at sinumbat ang lahat ng sakit at poot na nararamdaman ko sa kanilang dalawa. Napakasakit na lokohin ka ng asawa mo lalo nasa ibang bansa ka pa.

Kinabukasan ay nagpaalam ako sa aking mga amo na kung pwede ay uuwi muna ako pansamantala dahil sa emergency. Kaagad naman pumayag ang aking amo. Pagkadating ko sa bahay ay hindi ko na nadatnan ang aking asawa, naiwan ang dalawa kung anak.

Nalaman ko nalang na sumama na pala ito sa kanyang kabit at take noted dala pa niya ang motor na naipundar ko kaya naman ipinatawag ko siya sa barangay. Ang hiniling ko nalang ay ibalik ang motor kapag hindi ay kakasuhan ko sila at ang kanyang kabit. Naging mabilis pa sa alas kwatro ang aking asaw agad niya sinauli ang motorsiklo. At nangakong hindi na kami guguluhin ngunit obligadong magbigay ng buwanang sustento.

Sa ngayon ay nakabalik na ako sa aking trabaho sa Hongkong. Ang mga anak ko naman ay nasa pangangalaga ng aking mga magulang. Sana kapulutan ng aral ang kwento ng aking buhay

Nagmamahal,
Elvie
Share:

My unworthy boyfriend


Paano kung ang nangakong magpapakasal sa'yo ay nakuhang mangaliwa? papakasalan mo pa kaya?

Ako nga pala si Candy, isang OFW sa Taiwan. Namasukan bilang isang Factory workers at kung pag-uusapan ang aking aking naging buhay trabaho sa Taiwan ay naging maganda naman ang lahat pwera lang sa buhay pag-ibig na aking naranasan.

Kilig na kilig ako ng isang Matangkad, maputi ay Chinito ang nanligaw sa akin. Sabi nga ng mga katrabaho ko ay bagay daw kaming dalawa dahil ako ay isang morena at ang magiging kasintahan ko raw ay sobrang puti.

Lumipas ang mga buwan ay nagpasya kaming magsama sa isang bahay. Nangupahan kami at hindi nagtagal ay nagbunga ang aming pagmamahalan. At wala naman problema doon dahil parehas kaming single at wala pang mga pananagutan sa buhay.

At dahil nga buntis na ako at lumalaki na ang aking tiyan ay kailangan ko iwan pansamantala ang magiging tatay ng aking anak at hinhintayin nalang ang paguwi niya sa Pilipinas.

Taong 2018 ay nakabalik ako ng Pilipinas. At araw-araw ay mayroon kaming komunikasyon ng aking BF. Hanggang lumipas ang mga buwan na parang nanlalamig na siya sa akin. Hindi ko tuloy maiwasang magduda na baka meron na siyang iban sa Taiwan.

At dahil marami naman akong kaibigan sa aming pinasukang kompanya ay pinamanmanan ko sa aking kaibigan ang mga kilos ng aking boyfriend. At ayon sa aking kaibigan na si Jessa ay wala naman daw itong ibang ginagawa kundi busy lang sa paglalaro ng ML. Nakikita daw niya sa canteen ng kumpanya na mag-isa at lagi naglalaro.

Hindi pa rin ako naging kampante sa mga sinabi ng kaibigan kaya naman nakiusap rin ako sa aking isang kaibigan na kung pwede sabihin sa akin ang mga ginagawa ng aking BF. Kasi malakas ang aking pakiramdam na meron siyang ginagawang ibang mga bagay bukod sa paglalaro ng ML.

Isang gabi nagulat ako sa ipinadalang litrato sa akin ni Shane na siyang inutusan ko na magmanman sa mga kilos ni Klint. Bumungad sa akin ang larawang magkasama si Jessa at Klint na kumakain sa isang restaurant at isa pang larawan naglalakad habang magka-hawak kamay.

Hindi na namalayan na tumutulo na pala ang luha sa aking mga mata at ang tanging naramdaman ko sa mga oras na iyon ay ang galit, galit na niloko ako ni Klint at niloko ako ng tinuring kung matalik na kaibigan sa Taiwan.

Tinawagan ko si Klint at kinumpronta kung may relasyon nga ba sila ni Jessa. Halos mautal si Klint sa pagsagot sa akin at todo deny sa aking mga paratang sa kanya. Sunod naman tinawagan ko si Jessa at kinumpronta kung may relasyon nga ba sila ni Klint. Noong una ay todo tanggi si Jessa at dahil galit na ako at umiiyak ay narining ko sa kabilang linya ang pag-iyak ni Jessa at pag-amin sa kanilang nagawang kasalanan ni Jessa. Todo Sorry si Jessa ngunit ano pa nga bang magagawa ng sorry kapag inahas mo na ang tinuring mong matalik na kaibigan.

Binantaan ko si Klint na kung hindi niya hihiwalayan si Jessa alangalang sa anak namin ay pupunta ako kay Sir Tulfo para pareho silang dalawa ay ma-deport ay isa pa si Jessa ay may asawa sa  Pilipinas at may isang anak. Agad namang nag-sorry si Klint at nangakong hihiwalayan niya si Jessa.

Sa ngayon si Klint ay nasa China na nagtatrabaho at si Jessa naman ay naka-block ako sa facebook pero balita ko ay nasa Pilipinas na ito kasama ang kanyang pamilya. Kami naman ni Klint ay maayos na kahit na paminsan minsan ay naroon pa rin ang aking mga pagdududa.

Sa ngayon ay buwanan naman siyang nagpapadala sa aming mag-ina at plano na naming magpakasal sa 2022.

Yun lamang po sana kapulutan ng aral ang aking kwento.


Nagmamahal,
Ms. Candy ng Taiwan
Share:

Despite of my honesty, my girlfriend has leave me


Ano ang gagawin mo kapag ikaw ay niloko ng minamahal mo sa Pilipinas sa kabila  ng iyong pagiging tapat pagsusumikap sa ibang bansa?

Ako nga pala si Ron, isang OFW sa Gitnang Silangan. Napunta sa abroad dahil sa pangarap kung mabigyan ng magandang bukas ang magiging pamilya ko sa kinakaharap.

Bago pa man ako umalis ng Pilipinas ay maayos kami nag-usap ng aking kasintahan. Nangakong walang iwanan at walang magbabago sa isat-isa. At mag-iipon kami ng pera para makapagpatayo kami ng sariling negosyo.

Mga unang buwan ko sa Middle East ay naging maganda naman ang aming mga pag-uusap ng aking kasintahan. Lagi andoon ang iyakan at kung anu-ano pang mga drama.

Hanggan lumaon ay nakakasahod na ako ng maayos ng maisipan naming magkasintahan na magtayo ng negosyo. Araw-araw ay mayroon naman kaming komunikasyon ng aking kasintahan.

Sa kabila ng kanyang trabaho at nasa ibang bansa kami ang pagiging LDR ay hindi madali. Pero ganun pa man dahil mahal ko siya ay sinusunod ko lahat ng mga payo niya sa akin, kasama na dito ang mga bawal at mga dapat naming gawin. Sumusunod ako gaya ng matulog na maaga at huwag gumala. At kapag naman gumala ay kailangan laging may selfie para katibayan na ikaw ay gumala at syempre kailang picturan rin kung sinu-sino ang mga kasama.

Nasanay kami sa ganung sitwasyon, naging maayos naman ang aming relasyons sa mga taong lumipas. Nakapagpundar na rin kami ng aming munting negosyo habang ako nagtratrabaho sa abroad.

Isang araw ay tumatawag ako sa kanya at sinagot naman niya ako. At dahil nagkataon na hapon na sa Pilipinas at labasan na mula sa mga trabaho ay nagpaalam ang aking kasintahan na kung pwede ay sumabay nalang siya sa kanilang Team Leader sa trabaho na sabi niya ay matanda pa sa kanya ng sampung taon. Tawag niya nga ay kuya, siyempre ako naman pumayag dahil alam ko at malaki ang tiwala namin sa isat-isa.

Dumating ang araw na tapos na ang aking trabaho sa Middle East at nag-usap kami ng kasintahan ko na kung pwede ay sa kanila na ako didiretso total kilala na rin ako ng mga magulang niya at may naipundar na kami kahit papano at isa pa ay siya ang nagtatago ng aming mga savings.

Sa madaling salita ay nakauwi na ako sa Pilipinas at derechung tumuloy sa tahanan ng aking kasintahan.  Marami ako naging pasalubong para mga magulang niya at kapatid at siyempre hindi mawawala ang iPhone para sa aking kasintahan.

Lumipas ang ilang araw ay normal na pumapasok sa trabaho ang aking kasintahan at ako naman ay tumutulong sa konting negosyo na aming naipundar katuwang ang kanyang mga magulang.

Ilang araw na mula ng dumating ako sa Pilipinas ay napapansin ko na ang aking kasintahan ay laging gabi na kung umuwi at hinahatid ng sasakyan. Isang gabi ay naglakas loob na akong kinumpronta ang aking kasintahan. Tinanong ko kung sino ba talaga ang naghahatid sa kanya, at ang sagot naman si kuya yung kinukwento niya sa akin noong nasa abroad pa ako. At nung gabi na iyon ay pinalagpas ko muli ang mga hinala ko.

Araw ng Sabado noon ng tumambay ako sa may tindahan at tamang-tama rin dahil doon ko nalang aantayin ang aking kasintahan. Gabi na yun at matiyaga kung inaantay ang aking kasintahan. Mula sa may kanto ay may natanaw akong isang itim na kotse, at kung hindi ako nagkakamali ay si Trixie yun ang aking kasintahan at nagpaalam sa isang lalaki sabay kiss sa labi. Biglang hindi ko mawari ang aking nararamdaman ng mga oras na iyon. Para akong binagsakan ng langit at lupa. Nanaig ang galit at sakit sa aking dibdib.

Agad ko sinalubong si Trixie at nanlaki ang mga mata nito ng makita niya ako. Agad ko tinanong kung sino ang lalaking iyon. At sabay sagot sa akin, "si Kuya lang yun, yung team leader namin sa trabaho na nagmamagandang loob."

Hinila ko siya papasok sa kanilang bahay at doon sinabi ko lahat ng nakita ko kanina sa may kanto. Hindi na siya nakatanggi sa mga naging tanong ko sa akin, inamin niyang matagal na silang merong relasyon ng lalaking iyon.

Bumuhos ang luha sa aking mga mata, at tanging pagsuntok nalang sa pader ang aking nagawa. Sa kabila ng aking mga paghihirap, pangungulila ng taon sa kanya sa abroad ay nagawa niyang akong lokohin. At ni minsan ay hindi ko nakuhang mamasyal na may kasamang babae.

Noong gabi ring iyon ay nagpasya na kong umalis sa bahay nila. Binawi ko lahat pati ang bagong iPhone na binigay ko sa kanya. At doon naman sa aming munting negosyo ay napagusapan nalang na huhulugan nalang niya ng paunti-unti sa akin.

Makalipas ang ilang taon ay nakuha ko na ring mag-move on sa bangungot na aking kinahinatnan. At sa ngayon ay masaya ako muling nakabalik ng abroad at kasalukuyang meron na rin kasintahan na alam ko na tapat at nakakasama ko araw-araw.

Nagmamahal
Ron-Ron
Share:

I fall in love to a married OFW


Have you ever tried to fall in love to a person who has already committed to someone? Yes, a married man, Hi by the way my name is Olive a OFW and like the others I fall in love to a married man.

It's been quite sometimes when I became a single mom, sometime my co-workers teases me if when will I have a new BF because I not getting young. But I told them that, "at the right time."

One day, a new workers was introduced to me by my supervisor, she said that I must teach him all kinds of operation we had. I was struck upon seeing him, he nice body built, tall and handsome. Every time he will approached to me asked for a question, I tend to look his tantalizing eyes. And times goes on that she always greeted me and he already share the story of his life. That things makes me pulled even closer to him. And months later, we did not noticed that we are already closed to each other. And one night, he asked me if I could be her girlfriend. I was shaking and excited upon reading those text messages and without second thought I responded a big yes to him.

We often go out during our day off. Often lovemaking had happened to us. Then months later we both decided to rent an apartment so that we can saved a money rather than staying at hotels. So we rented an apartment secretly, and we see to it that no one will know especially my church. They will not allow such things living wth a married man.

There are times that I am in his side while he is talking or video call with his wife. And I just silently ignore everything as long as I am on his side and I am happy with what I have.

Then one day, he decided to take a vacation, and I can't do anything about it but support what ever he wants. He asked permission to me if he could take two weeks vacation. Then as days goes by, no messages I received from him. And two weeks had passed by but no face of Vince I've seen.

I tried to contact him but I was blocked in his facebook account which is the only communication we had. I have no idea where I can talk to him, I was crying the whole time in our apartment and I remember all his caress to me and the love he showed to me but in just click, he got lost out of my life. 

Years later, I already move on to what had happened to me, until today I miss his touch and cares to me. I know that God has a better plan for me. And I know that Vince is now happy together with his wife.

I hope everyone can get a lesson to my story

Loving you,
Olive OFW from South Korea
Share:

A materialistic OFW went home home with empty pocket


Akala ko noon kapag nasa abroad marami ka ng pera kaya mo na bilhin ang mga gusto mong bilhin pero ang totoo ay hindi. Isa ako noon sa nangarap mag-abroad. Nangarap na sana maranasan ko rin ang isang marangyang buhay sa abroad.

Sa madaling salita naka-alis ang ng abroad. Naging maganda naman ang aking napasukang kumpanya. Halos lahat ng trabaho ay kaya-kaya ko gawin pwera lang minsan sa mga kapwa mo Pinoy na minsan hindi maiwasan magbangayan o magpunahan sa trabaho. Pero sa kabila ng mga ganung naranasan ko sa trabaho ay binalewala ko lahat.

Sumasahod naman ako ng sakto sa aking pinasukang kumpanya ngunit sa aking pagiging uhaw sa pagkakaroon ng mga mamahaling gadget ay nawili ako bumili ng mamahaling cellphone, laptop at kung anu-ano pa na hindi naman masyadong kailangan. Umabot ang oras na naisanla ko na rin ang aking atm para lang mabili ang mga bagong labas na cellphone. Hanggang sa umabot na halos ang sahod ko ay napupunta nalang sa utang at tubo.

Naging mahirap ang buhay para sa akin lalo na nagbibigay pa ako sa aking mga magulang. Dumating rin ang punto na nakukuha ko ng mangutang sa aking mga katrabaho. Halos ang sahod ko ay pambayad nalang sa utang. Naranasan ko na kumain na sardinas nalang ang ulam o minsan naman pancit canton.

Lumipas ang taon ng hindi ko namamalayan ay malapit na palang matapos ang aking kontrata. Nagising nalang ako sa aking diwa na wala pala akong naipon na kahit piso sa aking bank account.

Noon ko lang napagtanto na dapat pala ay inuna ko muna ang pag-iipon kaysa pagbili ng mga kung-ani-anong mga bagay na hindi naman kailangan.

Nasabi ko nalang sa sarili ko na sana noo ko pa ginawa ang pag-iipon.
Share:

My fellow OFW fools me and left me with huge debt


Akala ko noon na kapag mabait ang isang tao ay kaya mo ng ibigay ang tiwala sa kanya ngunit siya rin pala ang magiging ahas sa iyong buhay. Ako nga pala si Tim, tulad mo at tulad ng nakararami ay isa rin akong OFW na nangarap magkaroon ng isang magandang buhay.

Baguhan palang ako sa kumpanyang aking pinapasukan ng magkaroon ako isang naging matalik na kaibigan. Noong una ay siya ang laging gumagabay at nagtuturo sa mga dapat kung gawin sa trabaho. At pinapangaralan din niya ako kung ano ang mabuti at masama. Naging magaan ang loob ko sa kanya at isang araw ay hiniraman niya ako ng pera dahil kailangan lang daw niya dahil maysakit ang kanyang tatay. Agad ko naman pinahiram ang aking kaibigan.

Dumaan ang ilang Linggo ay nanghiram ulit siya ng pera sa akin dahil daw naospital ang kanyang ama, eh ako na mahabagin ay pinahiram ko agad ng pera ng walang pag-aalinlangan dahil nga turing ko sa kanya ay isang matalik na kaibigan.

Dumaan pa mga araw at buwan ay hindi ako binayaran kesyo maraming mga dahilan. Pero hindi ko na iyon pinansin dahil marahil ay kailangan niya talaga ng pera dahil naospital ang kanyang ama.

Isang araw ay may isa akong ka-trabaho na nanghihiram sa akin ng pera. Naikwento ko sa kanya na napahiram ko ang malaking halaga kay Mario na aking matalik na kaibigan na katrabaho rin namin. Laking gulat ng aking katrabaho ng malaman niya napahiram ko si Mario ng ganung kalaking halaga. Hindi maiwasan tuloy na masabi sa akin ang mga totoong kabulastugan na ginagawa ng tinuturing kung matalik na kaibigan. Ayon sa aking katrabaho, marami daw utang si Mario at halos lahat ng katrabaho namin ay inutangan nito at ang iba ay taon na ang binilang ngunit hindi pa ito nagbabayad.

Isang araw lumapit sa akin ang isang banyagang katrabho namin na kilalang sanlaan o utangan. Tinanong niya sa akin kung nagutos ba daw ako kay Mario na mangutang sa kanya ng napakalaking halaga. Mariing itinanggi ko ito dahil ni minsan ay hindi ako nagpautang kay Mario ng ganung kalaking halaga. Nanghina ako at parang nawalan ng lakas ng marinig ko na pinike pala ni Mario ang aking mga pirma at naalala ko na hiniraman niya ako ng dokumento upang gamitin sa paparating daw niyang package, iyon pala ay kumuha siya ng kopya at iyon ang ginamit na dokumento para mangutang gamit ang aking pangalan.

Sa pagtatanong ko sa bangyagang nagpapautang ay ipinakita sa akin ang maraming listahan na si Mario ang kumuha ng pera ngunit sa pangalan ng ibang tao. Iba-ibang malalaking halaga ang sumambulat sa akin.

Nang malaman ko ang kagaguhan na ginawa ni Mario ay agad ko itong kinumpronta, ang tanging nasambit lang niya at patawad. Hindi nagtaggal ay nalaman ito ng mga kapwa ko trabahante na ginamit ang kanilang mga pangalan upang makakuha ng malaking halaga.

Sa hiya ng ni Mario ay hindi na ito nagpakita pa sa kumpanya at balita namin ay umuwi na ito ng Pilipinas ng hindi manlang nagpaalam at nabayaran ang mga malalaking utang.
Share:

life of being Domestic Helper in Saudi Arabia


Ang isang Domestic Helper o kasambahay ay umaalis sa Pilipinas para kumita ng pera sa ibang bansa. Pero hindi madali ang buhay ng isang DH. Magpapaalipin sa ibang lahi para kumita ng pera. Hindi lahat ng ibang lahi ay mababait karamihan sa Muslim Country ay mahigpit ang mga amo.
Bilang isang DH pagdating mo sa ibang bansang napili mo lalo na sa Muslim Country. Madalas sabihin na bawal ang gumamit ng cellphone sa bahay. Gusto lang nila puro ka lang trabaho na walang humpay, halos hindi ka na pahingahin. Swerte ka kung ang amo mo ay mabait at payagan kang gumamit ng cellphone kahit oras ng trabaho.

Ang trabaho ng DH ay hindi pare-parehas, minsan tagaluto ka lang o tagalaba. Pero kadalasan lahat sayo ang trabaho sa loob ng bahay. Nanjan ung ikaw ang taga linis, taga luto, taga plantsa lalo na kung ikaw lang mag-isang katulong sa bahay. Minsan kaw pa taga bantay ng Bata kung may maliit na anak ang iyong amo. Babangon ka sa umaga maghanda ng pagkain ang amo kasi papasok sa trabaho. Pagkatapos maglilinis na ng bahay habang tulog pa ang mga Bata o ang iyong alaga. Pag-oras  ng pasukan ng mga bata hinto na naman sa paglilinis para asikasuhin ang pagpasok nila. Hatid sa paaralan at susunduin kung labasan na. Tapos laba naman pagkatapos.

Ganyan ang buhay ng mga Domestic Helper sa ibang bansa. Minsan para maibsan ang ating kalungkutan cellphone ang ating nagiging libangan sa ating sarili. Kuha ng mga litrato na masaya na nakangiti, mga pasyalan na magaganda kaya akala ng pamilya natin sa Pilipinas ang sarap ng buhay natin dito sa abroad. Ang hindi nila alam sa likod ng mga masasayang litrato ay kalungkutan, pangungulila sa mga mahal sa buhay lalo na sa mga anak na naiwan sa Pilipinas.
 Ang akala ng karamihan ang salitang abroad ay mapera, kukumustahin ka, ang kasunod ay uutang pala. Kapag hindi napautang sasama ang loob, kesyo madamot, nagiging mayabang na dahil kumikita na ng riyal ang hindi nila alam kami ay tipid na tipid sa aming mga sarili dahil bawat sahod ay pinapadala sa pamilya sa pinas halos lahat pinapadala makita lang natin na masaya at nabibili nila ang mga gusto nila. Ang tanging natitira ay resibo lamang. Kaya iyong mga taong akala nila madali ang buhay sa abroad try nyo po mangibang bansa para malaman ninyo kung ano ang dinadanas na hirap naming mga DH sa aming mga amo.
Share:

Struggles of the Domestic OFWs


Marami sa atin ang nangingibang bansa dahil sa kadahilan ng kahirapan sa buhay. Marami tayong napapanuod o naririnig na balita na kadalasan sa nangingibang bansa ay mahirap ang kalagayan sa mga kamay ng mga amo. Pero para makaahon tayo sa kahirapan at mabigyan ng magandang kinabukasan ang ating pamilya tayo ay sumusubok mag abroad.

Ang trabaho ng Domestic Helper ay hindi madali.Kapag nandito pa tayo sa Pilipinas maganda ang offer ng Agency kompleto sa benipisyo. Sinasabing nila na may day off pero pagdating natin sa ating Employer sa abroad ay wala pala. Gusto lang nila magtrabaho ng walang humpay at pagsilbihan sila. Masuwerte ka kung makatagpo ka ng among mabait, na kaya kang bigyan ng day off at pakikitunguhan ka ng maayos.

Ang salitang abroad ay masarap pakinggan dahil makakapunta tayo sa ibang bansa. Pero ang ang hindi natin alam dun natin mararanasan ang hirap, pagud at pagtitpid sa sarili, at pangungulila sa ating Pamilya. Pero ang lahat ng sakripisyo at pagtitiis ay maiibsan kung nakikita mong naibibigay mo sa pamilya mo ang materyal na pangangailangan nila hindi man natin cla maabot ng yakap dahil malayo tayo, sa pamamagitan na man lng ng naipapadala natin ay maipadama natin na hindi tayo nagkukulang sa kanila.

Share:

A painful farewell of a OFW


Matapos matanggap ang isang worker sa pinag aapplayan nya. Ito na ang pinakamahirap na sandali na nararamdaman ng isang taong umaalis ng bansa para makipagsapalaran sa ibang bansa. Mahirap maiwanan ang pamilya lalo na't may mga anak itong iiwanan. Pero dahil sa hirap ng buhay kailangan gawin ito. Sabi ng iba masaya makapagtrabaho sa ibang bansa pero hindi nila alam ang hirap na mararanasan mo pagdating doon. Masakit sa pakiramdam kapag umaalis ang mga domestic helper sa bansa dahil mararanasan nilang mangamuhan sa mga ibang lahi. Masakit makita na kapag papasok ka sa airport iiyak ang pamilya mo lalo na ang mga anak mo na iiwanan.

 Pero wala ka magawa dahil kelangan at para din sa kanila ang ginagawa mo. Habang nasa loob ka na ng paliparan hindi pa rin maaalis ang isip mo sa pamilya na iniwanan mo. Maiisip mo na aalis ka para manilbihan sa iba tapos ang mga anak at asawa mo walang magaalaga at magaasikaso. Kahit sabihin na kaya na nila sarili iba pa rin kapag ilaw ng tawanan ang gumawa. Hindi mo rin maiiwasan umiyak kapag naiisip mo ang lahat ng ito. Pagdating mo sa ibang bansa eto na ang araw ng pagsisimula mo sa trabaho. Susunduin ka ng employer mo at dun mo malalaman kung saan ang tutuluyan mo makikita mo kung gaano kalaki ang bahay na at anung klase mga amo ang pagsisilbihan mo.

Ang sakit isipin na habang nagtatrabaho ka ibang bayan ang isip mo ay lumilipad sa bansang iniwan mo at sa pamilya na namimiss mo. Habang nagluluto ka ng pagkain ang isip mo kumakain b ng ayos ang pamilya mo. Habang naglilinis ka ng kanilang bahay, maiisip mo na nalilinis kaya mabuti ng pamilya mo ang inyong tahanan. Ang lahat ng nararamdaman mo na ito ay sakripisyo sa lahat lalong lalo na sa sarili mo. Para maibigay mo ang maayos na buhay para sa pamilya mo.
Share:

Tips to remain successful at work


 Bawat isa sa atin ay kailangang maghanap-buhay upang matustusan ang ating buhay. Isang napakahalagang pagpapala ang pagkakaroon ng matatag na trabaho mapasariling bansa o maging sa ibang bansa. Pinakamalaking hamon ang pagtatrabaho sa ibang bansa sapagkat ang mga OFW  na tila mga bayani na ngsasakripisyo ng lakas, buhay at mga talento. Ang magtrabaho bilang OFW ay hindi biro sa dahilang kailangan mong sumunod sa kultura, mga pagkain o di kaya'y pag-aralan ang kanilang salita upang lubos kaung magkaunawaan sa mga gawaing ipapagawa sa iyo. Napakahirap na hamon din ang gagawin nang isang OFW sa dahilang ang pakikisama sa mga katrabaho. Sa iba't-ibang ugali meron ang isang tao minsan dahilan ito ng inggitan, samaan nang loob maging siraan sa trabaho at ang mapag-initan nang iyong lider.

 Ano nga ba ang maaring gawin upang mapanatili ang trabaho sa kabila nang mga hamon na puwedeng mapaharap sa iyo? Tandaan ang mga tips upang maging tagumpay sa kumpanyang pinagtatrabahuan.

1.) Work Hard. Ito'y napakahalagang aspeto sa trabaho pagkat ngpapatunay ito kung gaano mo pinapahalagahan trabahong mayroon ka sa iyong kumpanya.

2.) Be On Time. Napakahalaga nang laging pagpasok sa tamang oras. Pagpapakita ito na kaya mong matapos ang iyong gawain ng hindi nadedelay. Isang napakahusay na impression ito sa iyong boss at lider.

3.) Be a Team Player. Pakikisama sa trabaho. Itoy hamon ngunit napakahalaga lalo'tang pagbabahagi nang inyong mga kaalaman upang maging productive ang inyong trabaho.

4.) Be Flexible. Ang pagkakaron nang kusang pagsunod sa bawat iuutos sa iyo ay nag-iiwan nang dahilan upang magustuhan ka nang iyong boss. Hindi sa paraang magpalakas at sumipsip ka ngunit makita nila ang pagiging responsible mo sa binigay nilang trabaho sa iyo.

5.)Don't Complain. Hindi masamang magsabi nang reklamo ngunit kung namimili ka nang iyong gagawin hindi iyon maganda. Pagiging tamad ang naiiwang impresyon sa iyo. Ang pagiging reklamador minsan ang dahilan kung bakit madalas kang napapagalitan at hindi ka magugustuhan nang iyong boss.

6.) Offer Help. Ang pagiging matulungin sa iyong mga kasama ay isang magandang indikasyon na ikaw ay mabuting katrabaho.

7.) Keep Away from Humour. Huwag maging tsismosa at tsismoso , lumayo sa usapang hindi  parte nang iyong trabaho lalo na kung tungkol sa buhay nang ibang tao.

8.) Don't Argue. Huwag ipilit ang gusto o makipag-away. Ito'y magdudulot ng  tensyon sa iyong ginagawa.
    
Share:

How to win over Homesick?



Bakit nga ba nararanasan nang isang OFW ang homesick. Marami sa mga nagtatarabaho bilang OFW ang nahihirapang mapagtagumpayan ito. Iba't -ibang aspeto ng buhay kung bakit madalas ay nararanasan ito nang isang malayo sa pamilya. Maging ang taong single ay hindi exempted sa emotion na ito.

Ang homesick ay pagkawalay sa pamilya o magulang na siyang itinuturing na kasama natin kapag tayo'y nasa sariling bansa. Madalas naalala natin ang kanilang pagkalinga, pag-aasikaso at higit sa lahat pagmamahal. Mahirap mag-isa sa panahong may karamdaman tayo, ang tanging nagagawa lang natin ay dasal o dili kaya'y umiyak kapag tayo'y nagpapahinga. Sa paraang ito naiibsan ang ating karamdaman nang kalungkutan. Minsan sadyang hindi ito madaling gawin.

Anong paraan nga ba ang puwede nating gawin?
Una, importanteng maging positibo.Ang pagpopokus sa ating mga ginagawa ay malaking tulong upang hindi tayo makapag-isip nang mga malulungkot na bagay. At isa pa tutulong ito upang maging masaya tayo sa ating ginagawa.

Ikalawa, huwag magtelebabad sa pagtawag. Ngunit wag naman kalimutan makipag-usap. Gumawa nang mga bagay kung san makakapagfocus palagi, tulad nang paano magiging productive sa loob nang kumpanya.

Ikatlo, panatilihin ang ugnayan tulad kapag day off kamustahin sila at maging masaya yung usapan huwag puro malulungkot tulad nang salitang"sana umuwi kana","sana nandito ka","naiiyak ako dito". Ito kasi minsan ang dahilan kung bakit kinokontrol nang ating isipan ang ating emotion.

Ikaapat, mahalaga din humanap nang mga bagong kaibigan na puwedeng makasama kapag magrerelax. O kaya magiging katakana,kakuwentuhan. Huwag makipagbarkada kundi tamang oras lang sa mga kasama.

Ikalima, humanap nang mapaglilibangan, tulad nang pagbabasa, panunuod nang movies, pag-eehersisyo ito'y malaking tulong upang maisip natin ang ating dahilan kaya't lumayo tayo sa kanila.

Ikaanim, siyempre sa araw nang sahod huwag kakalimutang  itreat ang sarili tulad nang pagkain sa labas o kaya'y pagbili nang mga gustong damit at mga bag.

    Ilan ito sa mga paraan upang maiwasan natin ang kalungkutan. Minsan ang pagkahomesick ay nagdudulot din nang stress o depresyon sa isang tao.
Share:

What are the priorities of a OFW?




Priority o Kagustuhan?
   Marami sa atin ang nagsasakrispisyo upang matugunan ang mga pangangailangan nang ating pamilya o maging sa kung ano ba talaga ang puwede nating maging hangarin sa buhay. Kapag tayo ay nasa abroad marami tayong naiisip na mga panagarap at mga gustong bilhin sa perang ating pinaghirapan. Hindi na rin natin minsan naiisip kung san napupunta ang ating perang pinaghirapan basta ang pinakamahalaga ay mabigyan kasiyahan natin  ang ating mga mahal sa buhay. Ganyan ang mga OFW priority palagi ang kapakanan nang pamilya. Ngunit minsan nakakalimutan na ang mahalagang salik nang ating dahilan kung  bakit tayo nagsusumikap.
     Naitanong mo na ba sa sarili mo kung "ano ang plano ko?" Ano kaya ang mangyayyari pagkatpos nang aking kontrata? Sapat na ba ang aking ipon? Ilan ito sa mga katanungan na dapat nating isaalang-alang kapag tayo ay nasa abroad. Marami sa atin na hindi na ito naiisip. Ngunit dapat natin itong isaisip lalot napakabilis gastusin nang pera sa sobrang mahal nang bilihin ngaun at patuloy na pangangailangan nang tao.

    Ano ba ang priority? Ito ang pangunahing kailangan sa buhay tulad nang pagkain, damit,tirahan,  gamot at edukasyon nang ating pamilya lalo na ang ating mga anak. Sa bawat priority natin mahalaga din ang wasting budget upang matugunan ang lahat nang ito. Lalo na ang halaga nang mga ito ay may kamahalan.  Hindi rin madali ang pagbabudget kahit na ang ating OFW ay hirap din sa  dahilang mataas lang ang palitan pag ipinadala sa pinas ang ating salapi ngunit sa totoo lang sa bansang mismong pinagtatrabahuan ay mataas din ang tinatawag na  cost of living.

    Ano ang kagustuhan lamang? Ito naman ang ninanais lang natin ngunit hindi pangunahing kailangan, tulad nang mamahaling gadget, tv, at mga inaanunsyo sa media na pawang mga pansamantalang nagbibigay kasiyahan. Kasama na rin dito ang paglilibot sa magandang tanawin. Wala naman masama sa mga ito, ngunit minsan ito ang dahilan nang kapos na budget at kapag nakasanayan na nagiging dahilan na maisip ang kinabukasan.

    Mahalaga na dapat laging isaisip ito nang isang OFW ang kanyang mga priority sa buhay.
Share:

What are the most successful way to fight stress?



Hamon sa Trabaho nang OFW
    Pagod,puyat, stress madalas ang nararamdaman nang mga OFW. Dahil sa trabaho din sanhi din ito nang mga stress. Ang stress ay dahilan  din para ang isa ay hindi  makapahinga ng maaus,pangunahin na sa trabaho ang pagkakaroon nang di pagkakaunawaaan sa trabaho lalo na sa mga lider at maging sa kapwa katrabaho.Kaunting tensyon lang dahilan na upang bumagal ang ginagawa nang isa  at mawala sa mood.
Bawat isa sa atin  ay may kanya-kanyang katangian kaya ang mga ugali din ang dahilan  nang di pagkakaunawaan, kaya kung tayo ay nasa malayong lugar napakahalagang irespeto at i-manage ang ugali ng isang tao.

     Paano nga ba ang dapat gawin? At bakit napakahalaga ng bagay na ito? Anu-ano ang mga bagay isaalang-alang?

1.)Maging mapagpasensya. Napakahalagang katangian ito sa mga ngtatrabaho  upang maapdali ang paglutas sa  napakaliit na problema  sa lider  at kasamahan. Kung kaunting salita na di maganda ay huwag ng nang magsalita upang  ito ay hindi humaba.Kung humingi  ng dispensa sayo ito ay tanggapin nalang.

2.)Makinig bago sumagot.Madami sa atin madaling mag-init ang ulo. Huwag makipagsigawan kahit  alam mong mali  ang nagawa sayo.  Ikalma ang sarili at kumibo kung nasa kondisyon at ipaliwanag ang nasa loob ng damdamin.

3.) Huwag Makipagtsismisan. Marami sa ating mga katrabaho ang madalas  pag-usapan ang buhay-buhay ng ibang tao.  Sa una pawang pampalipas lang ito.Ngunit di mo namamalayan, nakadargdag lang ito sa iyong  iniisip at sadyang hindi nakakatulong. Sanhi din ito ng pagtatalo madalas.

4.) Ugaliing magpokus sa ginagawa. Huwag makialam sa ginagawa nang iba. Magpokus kung ano ang iniatas na trabaho sayo. Huwag ikumpara ang trabaho mo sa kanila.

5.) Magkaroon ng  sapat na pahinga. Madaling mag-init ang ulo kung walang sapat na tulog. Wala ka din  kondisyon magtrabaho kung ikaw ay puyat. Kaya tandaan na dapat ay matulog, kumain ng sapat kung ikaw ay papasok sa trabaho.

    Ang  mga salik na ito ay makakatulong para maiwasan ang stress sa trabaho.
Share:

OFW shares her successful story as an entrepreneur


Working overseas is not an easy decision to make and a tough job for every Filipino who chooses to leave their families to find better opportunity in other countries. Insufficient monthly income is the common reason why they go abroad, to support the needs of their families and to provide comfortable life for them.

A nurse in New Zealand named Crestine Carson worked in the said country for eight years, even though she had already the job it was still not enough to give the needs of her family in the Philippines once her contract expires and settle back home for good.

Crestine decided to go home after years of working in New Zealand. She realized that in a simple vacation of her, she spent big amount of money to treat her family, relatives, and friends. It was not a good experience and lesson for Crestine.

“I heard Overseas Filipino Workers do that. They have no money in the bank and they go home to the Philippines or they bring home their savings as an OFW and spend them all,” she said in an interview with entrepreneur Bo Sanchez.

Crestine doesn’t want to experience that once again, so she decided to plan for a long-term business with her five sisters because she doesn’t want to help by just giving them money all the time, she wanted to help them to earn money instead.

Buy-and-sell of cellphones was the first business they started. However, it failed after several attempts of supporting their business; it just burned a hole in her pocket. Crestine was sad on that time because she was used to earn 6-digits a month when she was still working abroad.

In 2013, Crestine and her sisters started to opened up a shakes and smoothies business in front of their house in Pagadian City, Zamboanga del Sur. Their business went well because the customers loved the taste of their products and started to share their experiences with their friends.

Four years after, Crestine’s business expanded up to 33 more branches all over the country. Crestine also released an electronic book titled “How I stopped the Habit of Remittance Yet Helped My Family More” this is to inspire other OFWs with her successful story an OFW turned entrepreneur.

She quoted in her book, “We had big dreams yet started really small… I fell that I found a deeper mission as an OFW/immigrant. As we grow our business, we want to share our success to other OFWs and their families.”


Share:

OFW shared horrifying abuse experienced caused by her Saudi employer


Agnes Mancilla started working in Saudi Arabia as a domestic helper on 2016. Unfortunately, during her work at her employer’s house, she experienced horrifying abuse done by her boss that caused to rush her to the hospital to seek medical treatment. She said that the employer forced her to drink household bleach because she failed to make tea properly. This was the reason why her employer got mad at her and did such thing.

The employer also was not feeding her except coffee for one month and 16 days. Agnes was also forced to do household chores overtime from 5 a.m to 2 a.m every single day.  She added that her employer always bite her every time she commit mistakes. Her family had no contact with her for two years because her employer confiscated her cellphone. Agnes was very frightened for her life during her work with her abusive employer.

Fortunately, the Department of Foreign Affairs rescued Agnes and visited by the Consul General Edgar Badajos of the Philippine Consulate General in Jeddah at the King Fahd Central Hospital in Jizan in Southwestern Saudi Arabia. Agnes was rushed to the hospital unconscious and confined at the ICU because of the too much danger done by her employer. Consul General Badajos made a promise to Agnes after she regain her consciousness that he will do his best to ensure proper charges to be filed against her employer.

Indeed, not all overseas Filipino workers are lucky enough to have a respectful employer. There are those who experienced abuses that lead them to death.
Share:

The Story of an OFW Nurse in London


Gemicah is a 24-year-old nurse in London, United Kingdom. Her monthly salary ranges to P125,000 – P160,000. The reason why she decided to work abroad is mainly because of her family. She is the eldest child and need to earn enough to provide the needs and help her family. She also wanted to try things that would challenge her life and become independent.

She had a three-year contract with the hospital where she was worked on  as a nurse. Living in London made her happy because she enjoyed her job and also the country; it was her dream to travel to another place. Talking about struggles as an OFW, Gemicah experienced home sickness because of being away from her family. She had to learn to do things by her own and become independent, since there was no single family member that would help her while working abroad. She also needs to stay healthy always because it’s very hard to be ill since no one will take care of her. Holidays also made her sad because mostly she needs to spend it alone, especially during Christmas and New Year.

Moreover, working abroad for Gemicah gave her also a chance to travel to other countries since other countries in Europe are so accessible. One year of working in London gave her the opportunity to travel four countries already. She managed also buy the things she wants for her family as “Pasalubong” for them. Gemicah earned enough money to enjoy her life working and living in London.

Indeed, she realized how blessed she was to be able to work abroad and became fortunate with her job as a nurse. She also reminded herself that nothing comes easy, if we want to achieve great things we need to be flexible and accept the challenges ahead and make great sacrifices. The family will always be the top priority for Gemicah, she will do everything to provide them the comfort in life.
Share:

OFW abused in Kuwait shares her painful story


Every year there are many Filipina who go abroad to work as a domestic helper in many parts of the world. They choose to work miles away because they want to provide the needs of their family and give them a bright future. Unfortunately, not all overseas Filipino workers are lucky enough to have respectful employers. This is what happened to our fellow Filipino while working abroad.

Fatima (not her real name) a 25-year-old OFW who worked in Kuwait as a domestic helper was abused by her female employer. She got many burns because her employer always put hot water on her back to wake her up. Fatima also claimed that her employer hit her head on the wall many times while she was working. She was able to ask help when her employer brought her to the Kuwait office of the recruitment agency who managed her documents. The agency provided assistance to Fatima and contacted the Philippine Embassy to seek help regarding the situation of Fatima being abused by her employer. They saw the wounds and burns on Fatima’s body.

The Philippine Embassy helped Fatima to file a case against her employer. Fatima’s employer was immediately arrested and imprisoned. In a subsequent trial, the Kuwaiti court ordered Fatima’s boss to pay her two million pesos damages for the “grave abused” she experienced. The Overseas Workers Welfare Administration (OWWA) put Fatima’s employer on the OWWA blacklist to prevent her to hire another Filipina again and might be a victim like what Fatima experience. They also gave Fatima a scholarship and conducted psychological counselling for her to forget the sufferings she had in Kuwait.

Fatima might have escaped her nightmare for good, but the marks and scars that her body suffered will be permanent evidence of the abused she had. Although Fatima experienced those sufferings, she was still willing to grab the chance to work again abroad if there will be an opportunity for her.
Share:

The Story of Niena Sevilla as an Overseas Filipino Worker


Niena Sevilla left the Philippines on May 2006 to work as an OFW in Saudi Arabia. Working abroad was a tough decision for Nina, because she had to leave her children, ages 9 and 5 to give them a bright future. As a single parent, it’s her responsibility to provide the important needs of her children, especially sending them to school and provide comfort in life. She had to be strong and brave for her family.

She was able to work as a domestic helper in Saudi Arabia with the help of a relative by arranging the process for her. The first time she arrived at her employer’s house made her completely shocked because the house was huge and she can’t imagine cleaning it only by herself. It also made her shocked that she had to serve the entire family of her employer, when in the contract she needed to serve only the employer’s mother. She experienced verbal abuse after months of working there. Later on, another Filipina domestic helper also was being hired to work at her employer’s house.

Niena felt the fear of continuing to work because of the verbal abuse she received from her employer. She tried to understand her situation and had to sacrifice for her family. But the abuse got worse, she asked helped to her relative to get away from her employer and provide her for a new one, but her relative refused and demand that she needed to repay for the fees paid for her employer. Niena can’t wait anymore and needed to get away because she was afraid that the abusive words would turn out to actions. Her co-worker also planned to resign and she might be left alone continued to receive abuses from her employer, so she ran away when it was her day-off and she didn’t come back again. She hides for two weeks and put herself in a dangerous situation. With the help of some Filipino friends, she found a new employer and hired her as an office worker.

Niena was very happy and grateful that other OFWs helped and gave her another opportunity. She also reminded other OFWs that the best way to seek help is to ask assistance from the Philippine Embassy, the wrong moved she had done put herself to danger. The word “Oneness” was really observed during the time of her struggle as an OFW, she realized that there are still good people who are willing to give kindness and compassion even if you are not blood related.

Indeed, being an OFW really needs to have braveness, experience hardships, and sacrifice for yourself and for your family.
Share:

Popular Posts

Labels